سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی حسابداری و مدیریت

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

داریوش حسن پور گل افشانی – کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علی آباد کتول

چکیده:

فرآیند رشد و توسعه پایدار نیازمند تعامل سودمند مالی، فنی و م دیریتی با سایر کشورها می باشد. کشور ایران نیز برای رسیدن به رشد پایدار اقتصادی نیازمند حضور سرمایه گذاران و تأمین منابع مالی در بخش های مختلف اقتصادی می باشند. کمبود سرمایه در مباحث اقتصادی به عنوان یکی از مهمترین عوامل توسعه نیافتگی مطرح است. سرمایه گذاری خارجی در یک ترکیب بهینه با نیروی کار و تکنولوژی می تواند بخش تولید را تحرک بخسشیده و با افزایش تولید، موجب رشد تجارت، بهبود سطح زندگی و رشد و توسعه اقتصادی گردد. مقاله حاضر به بررسی روند سرمایه گذاری مستقیم خارجی طی سالهای ۱۳۸۸-۱۳۷۲ و دلایل عدم تأثیرگذاری مناسب آن در اقتصاد ایران پرداخته است و نتایج نشان می دهد میزان ناچیز سرمایه خارجی جذب شده، سرمایه گذاری بیشتر در صنایع وابسته به نفت و عدم سرمایه گذاری در بخش های پیشرو و محرک اقتصاد از دلایل اصلی عدم تأثیر گذاری مناسب آن در اقتصاد ایران می باشد.