سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

کامران چپی – استادیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه کردستان
گلاله غفاری – کارشناس ارشد آبخیزداری مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی کردستان

چکیده:

پایش درجه حرارت سطح زمین نشان میدهد که متوسط درجه حرارت کره زمین از سال ۱۸۶۰ حدود ۰/۶ درجه سانتی گراد افزایش یافته است که تغییرات ماقبل ۵۰ سال گذشته را می توان به Climate Variability ربط داد که امری کاملا طبیعی محسوب می شود در حالیکه تغییرات ۳۰ الی ۵۰ سال گذشته را می توان به انتشار گازهای گلخانه ای به خصوص دی اکسید کربن و ائروسول های سولفاته در اثر فعالیت های انسانی مربوط دانست که امری غیرطبیعی می باشد و Climate Change نامیده می شود امروزه به منظور تحلیل تغییرات اقلیمی توجه خاصی به سری های زمانی دمایی معطوف شده است دما از موثرترین عناصر اقلیمی است که در تعین نقش و پراکندگی دیگر عناصر اقلیمی نیز موثر بوده و از مولفه های اصلی در پهنه بندی و طبقه بندی اقلیمی محسوب می شود در این مطالعه به منظور اشکارسازی روند تغییرات متوسط درجه حرارت در مقیاس بلندمدت اقدام به تجزیه و تحلیل سری های زمانی متوسط دمای سالانه در ۱۹ ایستگاه در غرب ایران شد و پس از بررسی داده ها از نظر صحت و عدم وجود داده های پرت و اطمینان حاصل نمودن از کیفیت امار با استفاده از ازمونهای پارامتری و ناپارامتری اقدام به تجزیه و تحلیل امار شد.