سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: دهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رسول میر عاسی نجف آبادی – دانشجوی دکتری مهندسی منابع آب دانشگاه تبریز
یعقوب دین پژوه – استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه تبریز

چکیده:

در این مطالعه روند بارش های ماهانه، فصلی و سالانه منطقه شمال غرب ایران در دوره آماری ۲۰۰۴-۱۹۵۵ با آزمون ناپارامتری مان- کندال مورد بررسی قرار گرفت. شیب خط روند با استفاده از روش Sen محاسبه و در سطح معنی داری ۱%، ۵%، و ۱۰% مورد آزمون قرار گرفت. نتایج نشان داد بجز ایستگاه جلف که در تمام ماههای سال روند بارش ماهانه آن منفی است، بقیه ایستگاه ها در برخی ماهها روند مثبت و در برخی ماهها روند منفی را تجربه کرده اند. هرچند در غالب ماههای سال تعداد ماههای با روند منفی بیشتر از تعداد ماههای با روند مثبت بود. بررسی روند در مقیاس فصلی نشان داد که فصل بهار در شمال غرب ایران با کاهش بارش مواجه بوده است به نحوی که ۱۴ ایستگاه دارای روند رو به پائین وتنها در دو ایستگاه مرطوب آستارا ورشت روند رو به بالا مشاهد می شود. پس از فصل بهار بارندگی های فصل زمستان، بیشترین تعداد ایستگاه های با روند منفی را تجربه کرده است. در مقیاس سالانه ازر کل تعداد ۱۶ ایستگاه، سیزده ایستگاه دارای روند منفی بودند و تنها در سه ایستگاه مرطوب(آستارا، مهاباد و رشت) روند مثبت در بارش سالانه مشاهده گردید. بیشترین شیب خط روند بارش های سالانه متعلق به ایستگاه آستارا ومعادل ۶/۴۲ میلی متردر سال و کمترین شیب متعلق به ایستگاه انزلی وبرابر ۶/۱۸- میلی متر در سال بود.