سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی توسعه پایدار در مناطق خشک و نیمه خشک

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

مجید منتظری – استادیارگروه جغرافیا، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
فاطمه شریفی – دانشجوی کارشناسی ارشد اقلیم شناسی وبرنامه ریزی محیطی

چکیده:

یکی از موضوعات مهم در مطالعه بلایای طبیعی،خشکسالیها میباشد. با توجه به وضعیت اقلیمی کشور رخداد خشکسالی در آن همواره قابل انتظار میباشد، ازاینرو شناخت ویژگیهای آنها از عمدهترین موضوعات برای مقابله با آسیبهای آن محسوب میشود. بارندگی اصلیترین عاملی است که در ایجاد،گسترش ودوام خشکسالیها سهیم میباشد. البته پارامترهای اقلیمی دیگری نظیرتبخیر، تعرق نیز میتواند بیانگر رفتار خشکسالی در هر منطقه باشد. دراین تحقیق دادههای مربوط به بارش سالانه اصفهان در یک دوره آماری ۵۰ ساله برای محاسبه سالهای مرطوب وخشک مورد استفاده قرارگرفته است.برای ارزیابی معنادار بودن همبستگی بین مثبت بدست آمدکه نشانگرافزایش بارش β خشکسالی وبارش اصفهان در این دوره،از آزمون پارامتری رگرسیون خطی استفاده گردید.که دراینجا حد بالا وپایین بازمان می باشد پس روند افزایشی دربارش رارد نمیکنیم. بعداز بررسی روند معناداری دومتغیر خشکسالی وبارش، به بررسی چگونگی بارش در طی زمان پرداختیم و مشاهده شد درسالهای ۱۳۴۷ الی ۱۳۸۹ بارش اصفهان از میزان میانگین بیشتر بوده است ولی درسالهای ۱۳۴۱ و ۱۳۸۷ روند کاهشی را طی کرده وبه مقداری کمتراز میانگین نزول کرده است.بنابراین نتیجه میگیریم که در دوره ۵۰ ساله بارش اصفهان روند افزایشی را طی کرده است. در مرحله بعد به منظور تفکیک سالهای خشک،نرمال ومرطوب به بررسی انحراف از میانگین دراین دوره آماری پرداختیم که ۲۱ سال از ۵۰ سال بالاتراز خط میانگین قراردارند به همین دلیل جزء سالهای مرطوب محسوب میشوند و ۲۳ سال در زیر خط میانگین قراردارد.یعنی ۲۳ سال خشکسالی در این دوره اتفاق افتاده است و ۵سال مابقی به دلیل آنکه روی خط میانگین قرارگرفتهاند جزء سالهای نرمال محسوب میشوند