سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

جواد بابایی رگنی – کارشناسارشد مهندسی زلزله،دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

چکیده:

دراین مقاله سعی شده است راهکارهای مختلف برای تقویت و مقاوم سازی لرزه ای درکل ساختمان (تقویت عمومی ساختمان) درسیستم های قاب خمشی بتنی موردبررسی قرارگیرد. راهکارها ی مختلف مقاوم سازی به نوع و شرایط مختلف موجود بستگی دارد و تحت تاثیر تؤام فناوری و شرایط اقتصادی و اجتماعی قراردارد.خیلی ازروش های مقاوم سازی که دراین مقاله به آن هاپرداخته شده درحالت کلی شامل افزودن عناصرسازه ای واجزای خارجی به سازه های موجود می باشد.مانندافزودن دیواربرشی یا میانقاب آجری ویا سیستم های غیر فعال اتلاف انرژی (میراگرها) و بادبند های فولادی وغیره می باشدکه هریک مزایاو معایب خاصخودرادارامی باشند. دیده شده که مقاومت لرزه ای سازه ها با افزودن اعضای سازه ای جدیدی که با سختی زیاد خود قادر به تحمل نیروهای افقی بزرگ ناشی از زلزلههستند به طور چشمگیری افزایش می یابد. دربرخی مواردکه نتیجه ارزیابی لرزه ای بیانگر آن باشد که وجود بی نظمی در ساختمان مانع پاسخگویی ساختمان به سطح عملکرد مورد انتظار است در صورت حذف یا کاهش بی نظمی و کاهش تلاشهای اضافی ناشی از پیچش در ساختمان ظرفیت کافی را برای سطح عملکرد مورد نظر می توان به دست آورد. ازآن جاییکه در اغلب آیین نامه هاپریود زلزله با وزن ساختمان نسبت مستقیم و با توانی از پریود اصلی سازه نسبت معکوس دارد لذا کاهش وزن ساختمان و افزایش پریود راه هایی جهت کاهش نیروی زلزله است .برای تامین این هدف بهترین راه استفاده ازجداگرهای لرزه ای برای زیاد کردن استهکاک انرژی یک سازه وباقراردادن میراگرهای اصطکاکی و ویسکو الا ستیک و هیسترزیس به عنوان مولفه ها ی مهار بندی قابها می باشد