سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مهدی براآنی دستجردی – دانشجوی دوره کارشناسی ارشد زراعت، ، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانش
عبدالرزاق دانش شهرکی – استادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد

چکیده:

پوسیدگی ریشه یکی از بیماری های مهم لوبیا و عوامل محدود کننده ی سطح زیر کشت و تولید آن در ایران و جهان محسوب می شود. به طوری که در مناطق کاملا آلوده تا ۸۵ درصد محصول را از بین می برد. رو شهای مختلفی جهت کنترل این بیماری پیشنهاد شده است که در مجموع در سه دسته شامل روش های زراعی، شیمیایی و کنترل بیولوژیک قابل تفکیک هستند . نتایج تحقیقات نشان می دهد که روش های زراعی تنها می توانند درصد خسارت را تا حدودی کاهش دهند و عمدتا بر پیشگیری تاکید دارند. کارآیی روش های شیمیایی نیز امروزه به دلیل افزایش مقاومت در کولتیوارهای موجود لوبیا به شدت کاهش یافته است . تاثیر اندک روش های شیمیایی در کنترل بیماری های خاکزی، هزینه های اقتصادی آن و نگرانی های زیست محیطی سبب تاکید بیشتر محققان بر توسعه ی روش های کنترل بیولوژیک گردیده است. بهره برداری از اشعه گاما، اشعه فرابنفش، مارکرهای مولکولی و عوامل بیولوژیک از مهمترین و موفق ترین روش های توسعه ی کنترل بیولوژیک بیماری ها بویژه بیماری پوسیدگی ریشه محسوب می شوند. با توجه به تجربیات موفقی که در این رابطه گزارش شده است توصیه می گردد طرح های تحقیقاتی با تمرکز بیشتر در صدد بومی ساختن، رفع موانع اجرایی این روش ها در سطح مزرعه و یافتن گزینه های جدید در این زمینه برآیند تا زمینه ی توسعه ی روش های کنترل بیولوژیک سازگار با شرایط زراعی و اکولوژیک کشور فراهم گردد.