سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

اکرم حسنی – دانشجوی کارشناسی ارشد زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر
عسگری تشکری – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر
مجید قاسم پورعلمداری – استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر
مجید بهادری – کارشناس مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران

چکیده:

به منظور بررسی تاثیر روش های مختلف کشت و تیمارهای مختلف آبیاری بر عملکرد و اجزای عملکرد ارقام برنج، آزمایشی در سال زراعی ۱۳۸۸ در مزرعه ای در شهر بابل به اجرا درآمد. آزمایش به صورت طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در چهار تکرار و ۶ تیمار اجرا گردید. T1: روش غرقابی – نشایی، T2: روش نیمه غرقابی – نشایی، T3: روش دیمی – ردیفی، T4: روش دیمی –خطی، T5: روش فاریاب – ردیفی، T6: روش فاریاب – خطی. نتایج حاصل از این آزمایش نشان داد که بالاترین میزان عملکرد به روش غرقابی (۴۹۵۰= ) و نیمه غرقابی (۴۹۳۵= ) و پائین ترین میزان عملکرد مربوط به روش دیمی ردیفی ( ۲۶۵۰= ) و دیمی-خطی (۲۴۳۰= ) می باشد و روش فاریاب در حد واسط قرار دارد. عملکرد دانه همبستگی مثبت و معنی داری با تعداد پنجه موثر (۶۰۸/۰= )، ارتفاع بوته (۹۰۹/۰=r) داشته است یعنی با افزایش این صفات عملکرد دانه افزایش می یابد. نتایج بدست آمده حاکی از آن است که برنج عکس العمل های متفاوتی نسبت به روش های مختلف آبیاری دارد