سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین همایش ملی مدیریت پساب و پسماند در صنایع نفت و انرژی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

فریا قناعت – دانشجو کارشناسی ارشد مهندسی شیمی- مهندسی محیط زیست دانشکده فنی دانشگاه تهران
حسین قریشی – رئیس محیط زیست، شرکت پالایش نفت تهران
محمدعلی حسین پور – – کارشناس ارشد مهندسی عمران- محیط زیست، شرکت پالایش نفت تهران
امین غالبی – کارشناسی ارشد مهندسی شیمی- پتروشیمی اروند

چکیده:

گسترش تدریجی فعالیت فرایند های صنعتی و کارخانه های شیمیایی در طول سالهای اخیر منجر به تولید مواد زائد خطرناک گوناگونی شده است. از اینرو پیش بینی بیست سال آینده نشان دهنده روند رو به رشدی از تولید مواد زائد و به دنبال آن ایجاد شیرابه های حاصل از دفن آنها خواهد بود. شیرابه های تولیدی از پسماند در محل لندفیل نه تنها باعث آلودگی خاک شده بلکه از محیط متخلخل آن عبور میکند و در نهایت باعث آلودگی آب های زیرزمینی می گردد. یکی از راههای کنترل آلایندگی حاصل از شیرابه های تولیدی این مواد زائد خطرناک استفاده از روش های فیزیکی شیمیایی میباشد. از اینرو در این مقاله به بررسی استفاده از روش های فیزیکی شیمیایی (اکسیداسیون پیشرفته و جذب سطحی) به صورت انفرادی و ترکیبی پرداخته و راندمان هر کدام در شرایط مختلفی از pH، مقدار جاذب و اکسیدان مورد نیاز و میزان ترکیبات شیرابه تثبیت شده از لحاظ غلظت COD و مقایسه شده است . نتایج بدست امده نشان میدهد استفاده از هر یک از روش ها به صورت فردی علاوه بر مشکلات مربوط به هزینه های بالای فرایند، بازده مناسبی نیز در تصفیه شیرابه ندارد ولی بکارگیری روش ترکیبی جذب سطحی/ اکسیداسیون پیشرفته باعث به حداکثر رساندن حذف COD و موجود در شیرابه تثبیت شده و از این رو رویکردی مناسب جهت بهینه کردن هزینه ها و افزایش کارایی تصفیه است.