سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی جهاد اقتصادی در عرصه کشاورزی و منابع طبیعی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رضا سلیمان نزاد – دانشجوی کارشناسی ارشد علف هرز – دانشگاه آزاد زمین وارد مشهد
علیرضا سوهانی دربار – استادیار – در طی عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
علی باقرزاده چهارجوئی – استادیار – دکتر و سه هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد
علیرضا حیدریان – کارشناس ارشد علف هرز

چکیده:

به منظور بررسی روش‌های مختلف افزایش تولید پیاز و ارزیابی تحصیل علف کشهای مختلف و کنترل گونه‌های علف هرز پهن برگ مزار پیاز آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی در ۱۴ تیرماه و چهار تکرار در شهرستان مشهد اجرا درآمد. عامل اصلی عبارتست از: چهار علفکش ایمازاتاپیر (پرسوئیت) ، آیوکسینیل (توتریل) ، اکسی فلورفن (گل) و بروموکسینیل + ام سی پی آ (برومایسید) عامل این فرعی شامل ۱۰۰ ، ۷۵ و ۵۰% دوز توصیه شده هر علفکش . فاکتورهای مورد مطالعه عبارتند از: وزن تر غده ، ماده خشک ترک، قطر غده، تعداد برگ و طول برگ پیاز . مهم‌ترین گونه‌های علف هرز موجود در این آزمایش عبارت‌اند از : سلمه تره Chenopodium album ، تاج خروس Amaranthus retroflexus ، پیچک Convulvulus arvensis ، و گل گندم Centurea spp . نتایج نشان داد که اثر غلظت بر کنترل علف هرز معنی‌دار نیست که علت آن می‌تواند در تراکم کم گونه‌های موجود در مزرعه و شرایط آب‌وهوایی منطقه باشد. همچنین نتایج نشان داد که در ۲۰ روز و در سم‌پاشی علفکش برومایسید به میزان ۵۸/۸۲ در صد باعث کنترل علف‌های هرز گردید. اما در ۵۰ روز بد سم‌پاشی و هنگام برداشت علفکش آیوکسینیل به ترتیب به میزان ۱۰/۴۰ و ۳۵/۱۴ در صد باعث کنترل گونه‌های علف هرز شد. مصرف علفکش آیوکسینیل باعث افزایش قطر غده، تعداد درک و تکمیل برگ پیاز به ترتیب به میزان ۶۸/۵۷ ، ۲۱/۵۲ و ۰۷/۵۷ نسبت تیمار عدم وجین شد. بیشترین در صد وزن تر غده و ماده خشک برگ به ترتیب با استفاده از علفکشهای اکسی فلورفن به میزان ۱۱/۵۹ و برومایسید ۱۷/۵۶ در صد نسبت به تیمار عدم وجین به دست آمد.