سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مجتبی کمانی – دانشجوی زمین شناسی دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین

چکیده:

آب زیرزمینی یکی از منابع مهم بهرهبرداری در مناطق خشک و نیمه خشک است. ب رای مدیریت بهترآبزیرزمینی، توزیع سطح آب چاههای مشاهدهای به صورت زمانی و مکانی دارای اهمیت میباشد . رو شهای میانیابی مختلفی برای این کار وجود دارد که استفاده از هر کدام از این روشها، نتایج متفاوتی را بدست میدهد. ا گر نتایج از دقت کافی برخوردار نباشد باعث برنامهریزی و محاسبات خطا میشوند. در این پروژه پس از – صحت سنجی، از دادههای سطح آب در ۳۸ حلقه چاه مشاهدهای در سال آبی ۸۹ ۸۸ در دشت لنجاناتاصفهان برای انجام روشهای مختلف میانیابی شامل: وزندهی عکس فاصله (IDW) تابع شعاعی ،(RBF) تخمین گرعام (GP) تخمینگرموضعی (LP) کریجینگ (K) وکوگرجینگ (CoK) استفاده شدهاست. به منظور ارزیابی و صحتسنجی روشهای میانیابی از آزمون ارزیابی متقابل، مقدار خطای ریشه دوم میانگین مربع خطاها(RMSE) و میانگین خطاها (ME) استفاده شدهاست. نتایج نشان میدهند که برای میا نیابی سطح آ بزیرزمینی، روشهای کوکریجینگ ساده و معمولی با توابع tetraspherical, k-Bessel, J-Bessel, و Gaussian ب ر دیگر روشهای میانیابی برتری دارند. بیشترین مقدار خطای ME در روشهای: وزندهی عکس فاصله و تخمینگر موضعی؛ و بیشترین مقدار خطای RMSE در روشهای: وزندهی عکس فاصله و کریجینگ ساده مشاهده شده است.