سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: بیست و ششمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مسعود عسگری – پژوهشگاه نیرو، مرکز توسعه فناوریهای توربین بادی – تهران- ایران
احسان علیشاهی – پژوهشگاه نیرو، مرکز توسعه فناوریهای توربین بادی – تهران- ایران
آیدین غزنوی – پژوهشگاه نیرو، مرکز توسعه فناوریهای توربین بادی – تهران- ایران
عباس بحری – پژوهشگاه نیرو، مرکز توسعه فناوریهای توربین بادی – تهران- ایران

چکیده:

با توجه به پیچیدگی هندسی قطعات سازه ای توربین بادی و نوع بارگذاری در آنها انواع تحلیل استحکام این اجزا از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در این ارتباط تحلیل خستگی از پیچیدگی مضاعفی برخوردار است . لذا انتخاب یک مدل مناسب و موثر در دستیابی به نتایج دقیقتر در زمان کمتر بسیار تعیین کننده می باشد . این م وضوع بویژه در مدلسازی اتصالات جوش همواره مورد تاکید بوده است. س ه روش مختلف در شبیه سازی عددی اتصالات جوش قسمت عقب شاسی توربین های بادی مورد بررسی قرار گرفته است. روش های تحلیل عددی اتصال پیوسته ی اعضای پایه بدون در نظر گرفتن خط جوش، اتصال نا پیوس ته ی اعضای پایه بدون در نظر گرفتن خط جوش و اتصال اعضای پایه از طریق خط جوش به کار گرفته شده و با توجه به توزیع تنش در ناحیه ی اطراف درز جوش ناشی از بارگذری های استاتیکی و خستگی، تفاوت های هر یک از این سه روش تشریح گردیده است. همچنین بر اساس نتایج حاصل، روش سوم به عنوان روش دقیق تر در مدل سازی جوش معرفی شده است.