سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی سازه، زلزله و ژئوتکنیک

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

شیما جلیلی قشلاق – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران_سازه، دانشگاه ارومیه
محمدرضا شیدایی – دانشیار گروه عمران دانشکده فنی مهندسی، دانشگاه ارومیه

چکیده:

به گسترش زنجیروار خرابی موضعی اولیه از یک المان به المان دیگر که نهایتا موجب فروپاشی کل سازه و یا قسمت بزرگ نامتناسبی از آن می-گردد خرابی پیشرونده گفته میشود [ ۱]. مطالعات نشان میدهد که حدود ۲۰ % از خرابیهای سیستمهای سازهای در سالهای اخیر به علت پدیدهخرابی پیشرونده بوده است و آییننامههای مختلفی برای ارزیابی آن تدوین شده است. ما بین روشهای مختلف طراحی مقاوم در برابر خرابیپیشرونده، روش مسیر جایگزین از مقبولیت بیشتری برخوردار می باشد، در این مقاله ضمن معرفی کامل این روش به تشریح و مقایسه نحوهبکارگیری روش تحلیل مسیر جایگزین در آییننامههایUFC و GSA پرداخته شده است.