سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

علی زاهدی – دانش آموخته کارشناسی ارشد برنامه ریزی محیط زیست دانشکده محیط زیست دان
نوشین خزاعی – دانش آموخته کارشناسی ارشد برنامه ریزی محیط زیست دانشکده محیط زیست دان
مژده سروش – دانش آموخته کارشناسی ارشد ارزیابی زیست محیطی، دانشگاه آزاد اسلامی واح

چکیده:

با افزایش روزافزون جمعیت مشکل تأمین آب برای تأمین احتیاجات بشر مانع و محدودیتی مهم در توسعه و پیشرفت نواحی مختلف و جوامع ساکن در آن محسوب می شود. با روند فعلی ازدیاد جمعیت در ایران پیش بینی میشود تا ۲۰ سال آینده تنها ۷۰ درصد از آب مورد نیاز در دسترس باشد. پس می توان گفت کمبود آب مهم ترین محدودیت در توسعه پایدار کشور در طی سال های آتی است. یکی از موارد اصلی مصرف آب شهری، آبیاری فضای سبز می باشد. حدوداً یک سوم آب استفاده شده شهری صرف آبیاری فضای سبز می شود. از طرفی ۹/۹۹ درصد از فاضلاب را آب تشکیل می دهد. بهره گرفتن از این فاضلاب تصفیه شده، می تواند در فضای سبز شهری جایگزینی برای سایر منابع متعارف برای آبیاری باشد. اما ملاحضات کیفی در این فاضلاب در یک استفاده مجدد ایمن از آن باید مد نظر قرار گیرد. لذا در این تحقیق ابتدا به ملاحظات کیفی و تصفیه مورد نیاز فاضلاب تصفیه شده شهری از نظر بهداشت عمومی پرداخته شده است. در ادامه ملاحظات لازم از نظر استفاده در سیستم آبیاری و توجهات کیفی از لحاظ سطح فلزات سمی بررسی گردیده است. سپس ملاحظات کیفی فاضلاب تصفیه شده از نظر نوع گیاهان در فضای سبز و تخریب برگ آنها آورده شده است. در آخر ملاحظات مربوط به مسائل زیبا شناختی مورد بررسی قرار گرفته است که شامل رنگ و بوی فاضلاب می باشد.