سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مجید محمدی – استادیار،پژوهشکده مهندسی سازه،پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و م
مجید شوندی – کارشناس ارشد،پژوهشکده مهندسی سازه،پژوهشگاه بین المللی زلزله شناس

چکیده:

درسالهای اخیر یکی از اهداف پژوهشگران دستیابی به میانقابی است که مقاومت آن قابل تنظیم سختی شکل پذیری و مقاومت خارج از صفحه مورد نیاز برای تحمل زلزله را داشته باشد که در اصطلاح به این نوع میانقاب میانقاب مهندسی گفته میشود در همین راستا انواع مختلفی توسط محققان ارایه شده که می توان به مدل کریسافولی کایتلی سیستم SIWIS و … اشاره نمود بیشتر روشهای مطروحه دارای معایبی همچون اجرایی نبودن تضعیف ستون و قابل تنظیم نبودن می باشند که این طرحها را دچار مشکل می نماید در برای جلوگیری از تخریب مصالح میانقاب و در راستای دستیابی به شکل پذیری های بالا نوع جدیدی از میانقابها استفاده شده است که می توان آنها را تا حد زیادی مهندسی دانست.