سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

علی خیرالدین – استاد دانشکده مهندسی عمران دانشگاه سمنان
علی همتی – عضو هیئت علمی گروه عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد سمنان
مریم صادقی – کارشناس ارشد سازه

چکیده:

استفاده از ساختمان های ترکیبی در ارتفاع به علل مختلفی اجتناب ناپذیر است. استفاده از طبقه انتقالی یک روش مناسب برای نزدیک کردن رفتار دو بخش متفاوت بتنی و فولادی به یکدیگر است. این طبقه معمولا شاملبادبندهای فلزی مدفون در دیوار برشی بتن مسلح است که رفتار جانبی آن در این مقاله مورد بررسی قرار می گیرد. استفاده از مهار جانبی بار ترک خوردگی را افزایش می دهد. اما قابهای فاقد مهار قادر به تحمل تغییر مکان بیشتری تارسیدن به بار ترک خوردگی هستند. دیوار برشی با ضخامت کمتر، مقاومت و تغییر مکان جانبی کمتری دارد. با افزایش ضخامت دیوار در یک قاب، مقاومت بسیار افزایش می یابد ولی تغییر مکان نهایی قاب افزایش ناچیزی دارد.استفاده از دیوار برشی مرکب (بادبند مدفون شده در دیوار برشی بتن آرمه) تنها به میزان اندکی کاهش شکل پذیری ناشی از استفاده از دیوار برشی تنها را جبران می کند.