سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهاردهمین کنگره ملی مهندسی شیمی ایران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

معصومه محمدی سروستانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی،دانشگاه فردوسی مشهد
رضا قشلاقی – عضو هیأت علمی دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مهندسی، گروه شیمی، مشهد
محمود اخوان مهدوی – عضو هیأت علمی دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مهندسی، گروه شیمی، مشهد

چکیده:

کاهش منابع انرژی و آلودگی محیط زیست از جمله بحران هایی هستند که آینده بشریت را تهدید می کنن د.بنابراین نیاز به جایگزینی سوخت های فسیلی با سوخت هایی که دوستدار محیط زیست هستند بیش از پیشمورد نیاز می باشند. در این راستا بیودیزل بهعنوان یک منبع انرژی تجدیدپذیر و پاک نقش مهمی ایفا میکند . میکروجلبکها بهدلیل رشد سریع و محتوای لیپید بالا بهترین مواد خام غیرخوراکی برای تولید بیودیزل درمقایسه با روغن حاصل از محصولات زراعی محسوب می شوند . با این وجود هزینه تولید بالا استفاده ازمیکروجلبکها را برای تولید بیودیزل کاهش می دهد. این مشکل را میتوان با بهبود روشهای تولید زی توده،محتوی لیپید و استخراج آن رفع کرد. در این تحقیق جهت کاهش هزینه تولید بیودیزل، از میکروجلبک های بومی موجود در واحد تصفیه فاضلاب پرکندآباد ۱ و ۲ مشهد بهعنوان ما یه تلقیح در محیط کشت سنتزیاستفاده شده است. علاوه براین میزان رشد این میکروجلبکها تحت شدت نور و شرایط یکسان در BG11 محیطکشت سنتزی فوق با هم مقایسه شدند. نتایج نشان داد که رشد میکروجلبکهای بومی در واحد تصفیه پرکندآباد ۲ نسبت به پرکندآباد ۱ بالاتر است، بهطوریکه ماکزیمم دانسیته نوری میکروجلبک های بومی پرکندآباد ۱ و ۲ در محیطکشت سنتزی ۱۱BG بهترتیب برابر با ۱/۵۴۵و۲/۳۶۷ براورد شد.