سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین همایش ملی مدیریت شبکه های آبیاری و زهکشی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

علی شینی دشتگل – کارشناس ارشد ابیاری و زهکشی
منصور نوری – کارشناس ارشد ابیاری و زهکشی

چکیده:

بررسی و شناخت مدیریت های مختلف و عملکرد آنها مهمترین عامل برای ارزیابی بهبود شرایط نامطلوب و نهایتا افزایشراندمان ابیاری محسوب می گردد دراین راستا برای دستیابی به اهداف مذکور میزان تلفات آب در شبکه ابیاری دز با استفاده از جریان ورودی و خروجی مورد مطالعه قرارگرفت با اندازه گیری های صحرایی جریان ورودی و خروجی تلفات آب دردو کانال E4 و سبیلی بررسی شد در کانال اصلی انتقال با توجه به مسیر کانال یک تا دو بازه و در کانالهای فرعی انتقال نیز دو تا سه بازه اندازه گیری انتخاب شد نتایج نشان داد که متوسط راندمان انتقال در کانالها ی اصلی و فرعی سبیلی ۶۵/۲ و E4 56/8 درصد می باشند بیشترین سهم تلفات آب به شکستگی های بدنه کانال نشتی از سازه های تحویل آب رشد علفهای هرز و تلفات تبخیر سطحی مربوط است راندمان های انتقال درکانالهای اصلی و فرعی میانگین آنها و تلفات نشت و تبخیر دردو کانال سبیلی و E4 در سطح ۱% معنی دار می باشند و این نتایج حاکی از آن است که کانال E4 به علت قدمت بیشتر دارای تلفات بیشتری می باشد به طور متوسط راندمان انتقال در کانالهای اصلی و فرعی انتخابی منطقه شرق دز حدود ۶۱ درصد می باشد یعنی حدود ۳۹ درصد تلفات نشت و تبخیردراین کانالها وجود داشته که سهم متوسط تلفات تبخیر حدود ۲/۹ درصد و تلفات نشت حدود ۳/۶۱ درصد می باشد.