سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی ترافیک و ایمنی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مرتضی خلیلی – دکتری مهندسی برنامه ریزی حمل و نقل، مهندسین مشاور پرداراز
حسن خاکسار – دانشجوی دکتری مهندسی برنامه ریزی حمل و نقل، دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

سهم عمده ای از حمل و نقل کشور ایران در جاده ها انجام می شود. این موضوع هم در مورد حمل و نقل درون شهری و هم در مورد حمل و نقل بین شهری صادق است. در شهرهای کوچک و متوسط (جمعیت زیر یک میلیون نفر) سهم عمده حمل و نقل درون شهری با استفاده از وسایل نقلیه شخصی است که در معابر شهری تردد می کنند. شبکه معابر درون شهری برای اهداف مختلفی طراحی می شوند؛ ایمنی، سرعت، راحتی، هزینه، مسائل زیست محیطی و …. مهم ترین هدفی که در طراحی شبکه معابر شهری باید مد نظر قرار بگیرد ایمنی است که اکثر طراحان کمتر به آنتوجه می کنند. با توجه به شکل گیری شهرها یکی دیگر از موارد مهمی که در این زمینه وجود دارد ایمن سازی شبکه معابر شهرهای موجود است. در غالب شهرهای موجود محدودیتهای مختلفی نظیر کاربریهای شکل گرفته، درختهای کهنسال و پیشنهادات طرحهای فرادست وجود دارد که فرآیند ایمن سازی معابر را مشکل تر می کند. در این مقاله ضمن بررسی راهکارهای ایمن سازی شبکه معابر درون شهری، به ارائه موثرترین راهکارها با درنظر گرفتن این محدودیتها پرداخته می شود و راهکارهای پیشنهادی برای شبکه معابر شهر لاهیجان بررسی خواهد شد