سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی بوم های بیابانی، گردشگری و هنرهای محیطی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

عاطفه سبزی – کارشناسی ارشد جغرافیای طبیعی
نیلوفر قدیری – کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

توجه به گردشگری به عنوان صنعتی درآمد زا و ارزآور به منظور پایان دادن به تراژدی اقتصادتک محصولی اولین قدم درجهت رشد و توسعه پایدار کشور محسوب میش ود دراین راستا گردشگری روستایی نیز جزئی از صنعت گردشگری به حساب می آید که با برنامه ریزی اصولی و مناسب م یتواند نقش موثری درتوسعه مناطق روستایی و درنتیجه توسعه ملی ایفا نماید استان اصفهان با برخورداری از جاذبه های طبیعی و تاریخی فراوان که بسیاری از انها درکانونهای روستایی قرارگرفته اند یکی از قطبهای گردشگری ایران به حساب می آید روستای ابیانه ازجمله روستاهایی است که به اعتبار معماری بومی و بناهای تاریخی پرتنوعش از روستاهای استثنایی ایران است که تاکنون برنامه ریزی عملیاتی موثری درباره شناخت و راه های گسترش گردشگری دران صورت نگرفته است براساس این پژوهش با استفاده از روش اسنادی توصیفی و پردازش منابع معتبر ملی و بین المللی به بررسی پتانسیل ها و محدودیت های توسعه گردشگری درروستای ابیانه پرداختاه و راهکارهایی به منظور توسعه پایدار گردشگری دراین روستا ارایه نموده است که احیا و توسعه زیرساخت های گردشگری منطقه و زمینه سازی جهت جذب سرمایه گذاریهای بخش خصوصی از مهمترین این راهکارهاست.