سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

عاطفه نوع پرست علی آبادی – کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قوچان، قوچان، ایران
محمدسعید عبدخدایی – عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی، واحد مشهد، مشهد، ایران

چکیده:

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه خودکارآمدی با سبک های دلبستگی انجام شده است. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری این تحقیق دربرگیرنده تمامی دانشجویان متاهل دانشگاه آزاد قوچان در سال تحصیلی ۹۳-۹۲ می باشد. نمونه مورد مطالعه در این پژوهش شامل ۱۹۲ نفر از جامعه مذکور است که به روش نمونه گیری در دسترسی انتخاب شدند. پرسشنامه ی بازنگری شده مقیاس دلبستگی بزرگسال کولینز و رید و پرسشنامه ی خودکار آمدی شرز و همکاران در پژوهش حاضر استفاده گردید. در این پژوهش داده ها به لحاظ توصیفی (فراوانی، میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون) توسط نرم افزار SPSS تحلیل شد. یافته ها حاکی از آن بود که بین برخی سبکهای دلبستگی و خودکارآمدی رابطه معناداری وجود دار (P<0/05). به اختصار می توان گفت بین سبک دلبستگی ایمن و خودکارمدی رابطه ی مثبت معنی دار و بین سبک دلبستگی اضطرابی و خودکارآمدی رابطه ی منفی معنی داری وجود دارد (P<0/05).