سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی توسعه پایدار در علوم تربیتی و روانشناسی، مطالعات اجتماعی و فرهنگی

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

عاطفه نوع پرست علی آبادی – کارشناس ارشد مشاوره خانواده، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قوچان، قوچان، ایران
محمدسعید عبدخدایی – عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی، واحد مشهد، مشهد، ایران

چکیده:

پژوهش حاضر با هدف برری رابطه خودکارآمدی با سبک های حل تعارض انجام شده است. روش پژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی است. جامعه آماری این تحقیق دربرگیرنده تمامی دانشجویان متأهل دانشگاه آزاد قوچان در سال تحصیلی ۹۳-۹۲ می باشد. نمونه مورد مطالعه در این پژوهش شامل ۱۹۲ نفر از جامعه مذکور است که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. پرسشنامه ی خودکارآمدی شرز و همکاران و پرسشنامه استاندارد سبک های حل تعارض رحیم در پژوهش حاضر استفاده گردید. در این پژوهش داده ها به لحاظ توصیفی (فراوانی، میانگین، انحراف معیار) و استنباطی (همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون) توسط نرم افزار SPSS تحلیل شد. یافته ها حاکی از آن بود که بین خودکارآمدی و سبک های مختلف حل تعارض رابطه معناداری وجود دارد (P<0/05) و به طور جزئی تری می توان بیان نمود بین خودکارآمدی و سبک های حل تعارض یکپارچگی، مسلط، ملزم شده و مصالحه رابطه ی معنی دار آماری وجود دارد (P<0/05) ولیکن بین خودکارآمدی با سبک حل تعارض اجتناب کننده رابطه معناداری وجود ندارد.