سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نخستین همایش ملی شخصیت و زندگی نوین

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

شهرام مامی – مدرس گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ایلام
علیرضا قادری – مدرسگروه روانشناسیدانشگاه فردوسی مشهد.
زینب آقاسی شعرباف – دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیق

چکیده:

کمال گرایی یک ساختار شخصیتی است که نوعی تلاش برای بی عیب بودن و رسیدن به معیارهای بالاست. خود پنداره ادراک خویشتن افراد است که ویژگ یها وشایستگ یهایی را به خود نسبت م یدهند. ابعاد مقول ههای مختلفی در مورد شخصیت وجود دارد در میان این موضوعات بحث کمال گرایی و خود پنداره بحث کلانی است و همواره مورد توجه کارشناسان قرار گرفته و به ندرت م یتوانتحقیقات مرتبط این دو موضوع را در جامعه ایرانی یافت. پژوهش حاضر نیز با هدف بر رسیارتباط بین کمال گراییمثبت و منفی و خود پنداره دانش آموزان دختر دوران متوسطه شهرستان ۱۳۹۰ ) اجرا شد. حجم نمونه آماری تحقیق ۱۱۰ نفر بود که این تعدادبا استفاده از آماره – مشهد در سال تحصیلی ( ۱۳۹۱ کوکران و به صورت تصادفی از بین جامعه آماری انتخاب گردید.ابزار پژوهش شامل پرسشنام ههایمقیاس کمال گرایی هیل و پرسشنامه خود توصیفی کودک و نوجوانپیرز هریس بود. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۱۹ انجام گردید. یافت هها نشان دادکه بین کمال گرایی مثبت و منفی و خود پنداره همبستگی مثبت و معنادارو بین کمال گرایی منفی و خود پنداره همبستگی منفی و معناداری وجود دارد.