سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نخستین همایش ملی شخصیت و زندگی نوین

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

امید مرادی – دانشجوی دکتری مشاوره و عضو هیات علمی گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلا
مختار عارفی – دانشجوی دکتری مشاوره و عضو هیات علمی گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلا
یحیی یار احمدی – دکتری روانشناسی تربیتی و عضو هیات علمی گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اس
حمزه احمدیان – دکتری روانشناسی عمومی و عضو هیات علمی گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اس

چکیده:

عنوان: بررسی رابطه بین پنج عامل شخصیت و جهت گیری دینی با سلامت عمومی دانش آموزان زمینه و هدف: سلامتی لازمه یک زندگی مفید، موثر، و رضایت بخش فردی در زمان حال و آینده است، و سلامت روان افراد یک جامعه، خصوصاً نوجوان و جوانان آن، لازمه ی پویایی، بالندگی و اعتلای آن جامعه در آینده می باشد. به نظر می رسد که جهت گیری دینی و پنج عامل شخصیت با سلامت عمومی ارتباط داشته باشند، که این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین پنج عامل شخصیت و جهت گیری دینی با سلامت عمومی دانش آموزان دوره متوسطه انجام شده است روش ها: طرح تحقیق حاضر همبستگی می باشد. با استفاده از رگرسیون چند متغیره و ضریب همبستگی پیرسون، رابطه بین جهت گیر مذهبی، پنج عاملی شخصیت و سلامت عمومی در ۱۲۰ نفر ( ۶۰ نفر دختر، ۶۰ نفر پسر) دانش آموز دوره متوسطه ارزیابی شد. ابزارهای سنجش این پژوهش، پرسشنامه ۲۱ سوالی جهت گیری دینی آلپورت، پرسشنامه پنج عاملی شخصیت NEO-FFI و پرسشنامه سلامت عمومی ۲۸ – GHQ بودند. یافته ها: نتایج تحقیق نشان داد که بین جهت گیری دینی و سلامت عمومی رابطه مستقیم وجود داشت (فرمول در متن اصلی مقاله) بین پنج عاملی شخصیت (بغیر از عامل دلپذیر بودن) و سلامت عمومی رابطه معنا دار وجود داشت (فرمول در متن اصلی مقاله) روان نژندی با سلامت عمومی رابطه مستقیم و چهار مقیاس دیگر با سلامت عمومی رابطه معکوس داشتند. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که بین جهت گیری دینی و پنج عاملی شخصیت با سلامت عمومی رابطه معنادار وجود دارد (فرمول در متن اصلی مقاله) ۴۵/۸ % واریانس مربوط به سلامت عمومی توسط متغیرهای پنج عاملی شخصیت و جهت گیری دینی پیش بینی شد.. ۳۷/۵% دانش آموزان نمرات سلامت عمومی شان پایین تر از نقطه برش نفر پسر و ۲۶ نفر دختر) جهت گیری دینی درونی و ۲۸ نفر ( ۱۲ نفر پسر و ۱۶ نفر دختر) جهت گیری دینی بیرونی داشتند. نتیجه گیری: با توجه به نتایج این تحقیق و تحقیقات انجام شده دیگر، پنج عاملی شخصیت و جهت گیری دینی در سلامت عمومی تاثیر دارند. توجه به شخصیت و بعد معنوی باعث جلوگیری از آشفتگیهای روانی و جسمانی می شود. بنابراین برای جلوگیری از نابسامانی های روانی و جسمانی ضروری است که از همان ابتدای زندگی به تربیت صحیح دینی فرزندان اقدام شود و از بکار بردن روش های نامناسب برای آموزش مسائل دینی اجتناب شود. همچنین خانواده ها و نهادهای مرتبط دیگر مثل مدرسه می توانند با برقراری روابط مناسب با نوجوانان و جوانان به سلامت شخصیتی آنها کمک کنند و در صورت مشاهده مشکلات شخصیتی در آنها به یاری شان بشتابند.