سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی دستاوردهای جدید علمی در توسعه ورزش و تربیت بدنی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حسین روح الهی – کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی
طیبه پایندان – کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی
طیبه عشرتی – کارشناس ارشد روانشناسی بالینی

چکیده:

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین متغیرهای اضطراب اجتماعی و میزان ستاع هتای ورزش غیتر حرفته ای بتا شتادکامی دردانشجویان تربی بدنی دانشگاه شهید چمراناهواز می باشد. جامعه آماری این مطالعه شامل کلیته دانشتجویان تربیت بتدنی دانشتگاه شهید چمران اهواز، در سال تحصیلی ۱۲۶۷ ۷۰ بود. از این جامعه آماری نمونه ای به تعداد ۷۰ نار با روش نمونه گیری تصادفی چند -مرحله ای برای آزمون فرضیه ها انتخاب شدند. برای سنجش متغیرهای مورد مطالعه از پرسشنامههای اضطراب اجتماعیواتسون و فرند و پرسشنامه شادکامی آکساورد و برای تحلیل داده ها از روش ضریب همبستگی و رگرسیون چند متغیری استااده شد. نتایج تحلیتلرگرسیون نشان داد که: )ال ( بین اضطراب اجتماعی و شادکامی در دانشجویان تربیت بتدنی رابطته معنتی دار وجتود دارد کته درسطح۰/۰۰۱برابر منای ۰/۳۵اس . )ب( بین میزانساع های ورزش غیر حرفته ای و شتادکامی در دانشتجویان تربیت بتدنی رابطته معنی دار وجود دارد که در سطح ۰/۰۱ برابر۰/۶۷اس . )ج( بین اضطراب اجتمتاعی و میتزان ستاع هتای ورزش غیتر حرفته ای بتا شادکامی رابطه چندگانه وجود دارد و عدد رگرسیون برابر۰/۷۱ اس یعنی ۰/۵۱از واریان شادکامی در دانشجویان تربی بتدنی دانشگاه شهید چمران اهواز را اضطراب اجتماعی و میزان ساع های ورزش غیر حرفه ای تبیین میکند.