سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش بین المللی بتن های ناتراوا مخازن ذخیره آب شرب

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

غلامرضا فلاح – کارشناسی ارشد، عمران- سازه، دانشگاه محقق اردبیلی
سیدحسین قاسم زاده – استادیار)، عمران، دانشگاه گیلان
یعقوب محمدی – استادیار)، عمران، دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

باید اذعان نمود که تولید بتن خودتراکم (Self-Compacting Concrete)انقلابی در تکنولوژی بتن محسوب میگردد و با استفاده روزافزون آن در پروژه ها مواجه هستیم . به همین دلیل، ارزیابی دوام این بتن در محیطهای مخرب، از نکاتی است که باید توجه لازم بدان مبذول نمود. سوالات تحقیق: در یک برنامه آزمایشگاهی، به بررسی دوام این نوع بتن در محیط کلریدی ۱۰ درصد پرداخته شده است. روش تحقیق: جهت کسب خصوصیات خودتراکمی، از فوق روان کننده پلی کربکسیلاتاتری و هوازا استفاده شد و میکروسیلیس با نسبتهای ۵ ، ۱۰ و ۱۵ درصد، نسبت به وزن سیمان اضافه گردید . در این تحقیق، آزمایشهای مقاومت فشاری، مقاومت الکتریکی، پتانسیل نیمپیل، جذب آب و مشاهده عرض ترک روی نمونهها صورت پذیرفت.نتیجه گیری:نتایج حاصله حاکی از اینست که در سنین ۱۴ و ۲۸ روزه در نمونهها خوردگی آرماتور بوقوع نمیپیوندد اما در سن ۹۰ روزه میزان خوردگی طبق آزمایش پتانسیل نیم پیل که نسبت به الکترود مرجع مس – سولفات مس انجام شد در بتن شامل ۱۵ درصد میکروسیلیس بیش از سایر بتنها بوده و بیشترین مقاومت الکتریکی نیز مربوط به نمونه دارای ۵ درصد میکروسیلیس میباشد