سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مهندسی برق و الکترونیک ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مصطفی اخوان صفار – عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور، گروه مهندسی فناوری اطلاعات و ارتباطا

چکیده:

از اواخر دهه ۱۹۹۰ در کشور های در حال توسعه بانکداری اینترنتی بطور چشم گیری مورد توجه بانک ها، شرکت های تجاری، دفاتر کارگزاری، شرکت های بیمه، ناظران و قانوگذاران صنایع مختلف قرار گرفت. با رشد سریع و قابل توجه در حوزه تجارت الکترونیکی، واضح بود که بانکداری و پرداخت الکترونیکی، پیشرفت قابل توجهی خواهد کرد. تحقیقات نشان می دهد که بانکداری اینترنتی در صرفه جویی در هزینه های، رشد درآمد و افزایش رضایت مشتری در صنعت تأثیر فوق العاده ای دارد و می تواند یک ابزار بالقوه برای ایجاد یک استراتژی دقیق و صحیح باشد. با این حال، قبل از ایجاد و استفاده از آن می بایست سیاست های دولتی و قوانین حقوقی مورد نیاز از طرف دولت تعیین و تبیین گردد. نکته جالب توجه این است که هنوز قابلیت اعتماد و نظام مند بودن اطلاعات در حوزه بانکداری اینترنتی در کشور آنطور که باید کافی نیست. در این مقاله به بررسی رضایت مشتریان از سیستم بانکداری اینترنتی کشور و دغدغه های آنان می پردازیم. داده های موجود در این مقاله، از طریق نظر سنجی از مشتریان بانکداری اینترنتی و ارائه دهندگان خدمات (بانک ها) که خدمات بانکداری اینترنتی را ارائه می دهند و برای به حداکثر رساندن تعداد مشتریان خود یک مدل کاربردی که ممکن است همه بانکها برای پذیرش استراتژی های بانکداری اینترنتی از آن استفاده کنند را توسعه داده اند، بدست آمده است. در این مقاله پس از شناسایی نقاط ضعف بانکداری اینترنتی به بررسی آگاهی مشتری، استفاده از الگوها، رضایتمندی و مزایای بانکداری اینترنتی در مقابل بانکی داری سنتی می پردازیم. همچنین فاکتورهایی که ممکن است در پذیرش یک استراتژی بانکداری اینترنتی مؤثر باشند را بررسی می کنیم. علاوه بر این نگرانی های نظارتی و کنترلی در رابطه با بانکداری اینترنتی را نشان می دهیم.