سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

فرهود گل محمدی – دکترای رشته ترویج و آموزش کشاورزی – عضو هیئت علمی تمام وقت دانشگاه آزاد
سید حمید رضوی – عضو هیئت علمی و استاد یار دانشگاه علوم انتظامی ناجا- و – و عضو شورای پژوه

چکیده:

از وظایف اساسی تعریف شده در فلسفه و اهداف سیستم ترویج و آموزش کشاورزی ایران کمک به بهبود معاش روستاییان و حفظ فرهنگ بومی در مناطق روستایی کشور می باشد. دستیابی به این امر بر اساس سه زیربنای اساسی مکتب آموزشی ترویج یعنی ایجاد و گسترش آموزش مداوم و مورد نیاز مردم، کمک به ایجاد و گسترش حس همیاری در روستاییان، و گسترش روحیه خود اتکایی در آنها می باشد. در بینش غالب توسعه تا دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی، تمام چیزهای سنتی و بومی در کشورهای در حال توسعه بد و نکوهیده شمرده می شد که می بایست بدون هیچگونه سوال و مطالعه ای جای خود را به چیزهای نو و جدید وارداتی از جهان پیشرفته غرب می دادند ولی در چند دهه اخیر به صورت روزافزونی توجه به نقش و اهمیت دانش بومی در مباحث توسعه درونزای این کشورها مبذول شده است. در این راستا دانش بومی موجود در معماری مناطق کویری ایران و بویژه بیابان های خشک و کویری منطقه سیستان و بلوچستان می تواند راهگشای برنامه ریزان و سیاست گذاران توسعه روستایی ایران در راستای رشد و توسعه پایدار روستایی در این مناطق و حفظ فرهنگ بومی و ارزش های معماری سنتی منطقه سیستان و بلوچستان در جلب توریست و گسترش صنعت گردشگری و کمک به اقتصاد منطقه از طریق ایجاد اشتغال و صرفه جویی در منابع و نهاده ها در ساخت مسکن های روستایی و شهری بنماید. در این راستا نویسنده در این مقاله به معرفی اجمالی معماری سنتی روستایی و ابعاد گوناگون معماری سنتی در بیابان های خشک و کویری در منطقه سیستان و بلوچستان و مولفه های تأثیر گذار بر آن همچون زندگی روستایی، کشاورزی، بیابان، فرهنگ عامه و شرایط اقلیمی منطقه و … می پردازد و در انتها به بیان نتایج و پیشنهاداتی در راستای استفاده از شیوه های آموزشی و ترویجی مناسب برای تداوم ارزش های معماری سنتی در منطقه سیستان و بلوچستان می پردازد.