سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و انجمن ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مریم ابارشی – دانشجوی دکتری، مشهد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده علوم، گروه شیمی
سیدمجتبی زبرجد – دانشیار، مشهد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده مهندسی، گروه مهندسی مو
الهه گوهرشادی – استاد، مشهد، دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده علوم، گروه شیمی

چکیده:

در این تحقیق نانوکامپوزیت های پلی اتیلن -خاک رس با درصدهای مختلف خاک رس (۵، ۱۰ و ۱۵ درصد وزنی) توسط روش آسیاکاری پر انرژی تهیه شد. به منظور بررسی اثر زمان، آسیاکاری نمونه ها در زمان های مختلف انجام گرفت و نمونه پلی اتیلن خالص در زمان های یکسان برای مقایسه آسیاکاری شد. پس از تهیه نمونه ها از روش آنالیز حرارتی TGA و DSC برای بررسی خواص حرارتی استفاده شد. نتایج نشان داد که پایداری حرارتی پلی اتیلن در اثر آسیاکاری و به خصوص در اثر افزایش خاک رس افزایش می یابد. همچنین داده های DSC نشان داد که دمای ذوب و دمای تبلور در اثر افزایش زمان آسیاکاری و در اثر حضور مقادیر مختلف خاک رس تغییر محسوسی نمی یابد.