سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۱۳

نویسنده(ها):

محمدرضا سهرابی – عضو هیئت علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان
نعیمه نوری – پژوهشگر مرکز تحقیقات صنعت ساختمان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین
حمیدرضا صالحی – پژوهشگر مرکز تحقیقات صنعت ساختمان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین
میثم یوسفی رامندی – پژوهشگر مرکز تحقیقات صنعت ساختمان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین

چکیده:

در طی فرآیند انتقال بتن به محل مورد نظر، بتن باید چسبندگی و کارپذیری خود را حفظ کرده به طوریکه در آن علائم ناپایداری نظیر آب انداختگی و جداشدگی سنگدانهها اتفاق نیفتد. در بعضی مواقع در اثر اختلاط طولانی مدت و انرژی وارده ناشی از آن به درون سیستم ممکن استسبب آب انداختگی و ناپایداری دینامیکی در بتن گردد که این موضوع در بتن خودتراکم که حاوی افزودنی شیمیایی و معدنی بوده از اهمیت بیشتری برخوردار میباشد. مقدار تنش تسلیم و لزجت بتن خودتراکم در زمانیکه بتن تحت اختلاط طولانی مدت قرار میگیرد کمتر از زمانی می- باشد که بتن در حالت ساکن قرار دارد که دلیل آن می تواند پدیده نازک شدن برش باشد که در طی اختلاط طولانی مدت اتفاق بیفتد. بنابراین بررسی رفتار شناسی و پایداری بتن خودتراکم در طی اختلاط طولانی مدت میتواند از اهمیت بسیار زیادی برخوردار باشد. از این رو هدف از این مقاله بررسی روانی، لزجت و پایداری ملات خودتراکم حاوی افزودنی شیمیایی و مواد قوام آور در طی اختلاط طولانی مدت می باشد. برای این منظور ۱۲ طرح اختلاط حاوی صفر ۰/۵,۱/۵درصد افزودنی قوام آور که در آنها از افزودنی فوق روان کننده با مقادیر ۰/۵,۲درصد استفاده شده، برای رسیدن به دو سطح روانی ۲۰-۲۵سانتی متر و ۳۰-۳۵سانتیمتر ساخته شد. در هر طرح، خواص رفتار شناسی شامل روانی و لزجت و همچنین خواص پایداری دینامیکی و استاتیکی در طی ۶۰ دقیقه اختلاط طولانی مدت مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان میدهد که با افزایش درصد افزودنی برای رسیدن به روانی مورد نظر، مقدار روانی با افزایش زمان اختلاط افزایش یافته و درنتیجه پایداری دینامیکی و استاتیکی مخلوط کاهش مییابد که این موضوع با افزایش سطح روانی مورد نظر گسترش مییابد. به علاوه استفاده از افزودنی قوام آور، باعث بهبودپایداری و خواص رفتاری ملات تازه در طی اختلاط طولانی مدت برای هر دو سطح روانی مورد نظر میگردد. همچنین استفاده از ترکیب مناسب افزودنیهای فوق روانکننده و مواد قوامآور، میتواند به ساخت مخلوطهای روان و در عین حال پایدار که با گذشت زمان نیز پایداری خود را حفظ مینمایند، کمک کند