سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

غلامرضا فلاح – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه،دانشگاه محقق اردبیلی(مؤلف رابط)
سید حسین قاسم زاده موسوی نژاد – استادیارمهندسی عمران،دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

باید اذعان نمود که تولید بتن خودتراکم (Self‐Compacting Concrete) انقلابی در تکنولوژی بتن محسوب می گردد و با استفاده روزافزون آن در پروژه های ساختمانی مواجه هستیم . به همین دلیل، ارزیابی دوام این بتن در محیطهای مخرب، از نکاتی است که باید به آن، توجه لازم مبذول گردد. در یک برنامه آزمایشگاهی، به بررسی دوام این نوع بتن در محیط کلریدی ۱۰ درصد پرداخته شده است. جهت کسب خصوصیات خودتراکمی، از فوق روان کننده پلی کربکسیلات اتری و هوازا بترتیب به میزان ۲ و ۲،۰ در صد نسبت به وزن سیمان استفاده شد و پودرپرلیت با نسبتهای ۵، ۲، ۵ و ۵، ۷ درصد نسبت به وزن سیمان اضافه گردید. در این تحقیق، آزمایش های مقاومت فشاری، مقاومت الکتریکی، پتانسیل نیم پیل و جذب آب روی نمونه ها صورت پذیرفت. نتایج حاصل حاکی از اینست که در سنین ۱۴ و ۲۸ روزه در نمونه ها اثری از خوردگی دیده نشد اما احتمال خوردگی در بتن حاوی ۷،۵ درصد پودرپرلیت درسن ۹۰ روزه طبق آزمایش پتانسیل نیم پیل که نسبت به الکترود مرجع مس – سولفات مس انجام شد کمتر از سایر بتن ها بوده و بالاترین مقاومت فشاری نیز با همین نمونه بدست آمد.