سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش بین المللی و ششمین همایش مشترک انجمن مهندسی متالورژی ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حامد صالحیان – کارشناسی ارشد مهندسی مواد، بخش مهندسی مواد، دانشگاه شیراز.
سیداحمد جنابعلی جهرمی – استاد بخش مهندسی مواد، دانشکده مهندسی، دانشگاه شیراز.

چکیده:

در سال های اخیر، افزودن تقوی تکننده ها با ابعاد بسیار کوچک (بویژه در محدوده مقیاس نانو)، ب هعنوان را هحلی در راستای ارتقاء خواص مطرح گردیده است. در نانوکامپوزیت ها، به دلیل نفوذ زنجیره های پلیمری در میان نانوذرات و ایجاد پیوندمناسب میان آن ها- با شرط توزیع همگن و یکنواخت نانوذرات مجزا در ساختار زمینه و با حداقل میزان آگلومره موجود – بهبود خواص را می توان انتظار داشت. اگرچه وینیل استر یکی از رزی ن های پرمصرف در صنعت کامپوزیت محسو بمی شود؛ با این وجود، داده های چندانی پیرامون نانوکامپوزیت با زمینه پلیمری وینیل استر در دست نیست. هدف از این پژوهش، بررسی اثر محتوای نانوذراتTiO2بر خواص خمشی نانوکامپوزیت وینیل استر/دی اکسید تیتانیوم تعیین گردید نمونه های نانوکامپوزیتی با تکنیک مخلو طسازی مذاب و روش مکانیکی و با محتوای ۱ و۲٫۵ و۵درصد وزنی از نانوذرا تتقوی تکننده تولید شدند. همچنینBYK-C8000ب هعنوان عامل پیوندساز پلیمری به مخلوط اضافه گردید تا فصل مشترک میان تقویت کننده و رزین را بهبود بخشد. نتایج حاکی از آن است که در محتوای کم از نانوذراتTiO 2 نمونه ها بهبود در خواص خمشی را از خود نشان م یدهند.