سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی صنعت بتن

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

ملک محمد رنجبر – استادیار ان گروه عمران دانشکده فنی دانشگاه گیلان، رشت
رحمت مدندوست –
سامان یوسفی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران-سازه، دانشگاه گیلان، رشت
سیدیاسین موسوی – دانشجوی دکتری مهندسی عمران-سازه، دانشگاه گیلان، رشت

چکیده:

استفاده از اکثر پرکننده های موجود، باعث کاهش مقاومت فشاری کوتاه مدت بتن خودتراکم خواهند شد که می تواند باعث مشکلات متعددی درکارهای اجرایی شود. جهت رفع این مشکل در این مطالعه سعی بر آن است که استفاده از متاکائولن در بتن خودتراکم با نسبت های مختلف آب به چسباننده مورد بررسی قرار گیرد. در این راستا،، پانزده اختلاط بتن خودتراکم با درصدهای متفاوت جایگزینی متاکائولن ( ۵ ۱۰ ۵ و ۲۰ درصد) در نسبت های متفاوت آب به چسباننده ۰/۳۲ و۰/۳۸ و۰/۴۵ در نظر گرفته شد. اختلاط های مختلف بتن خود تراکم تحت آزمایش های مختلف شامل مقاومت فشاری، مقامت کششی، سرعت عبور امواج مافوق صوت، جذب آب اولیه، جذب آب نهایی و مقاومت الکتریکی قرار گرفتند. نتایج نشان می دهد که حضور ۱۰ درصد متاکائولن را می توان به عنوان میزان مناسب جایگزینی در نظر گرفت