سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ژئوماتیک ۹۰

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

چکیده:

خطوط ساحلی از جمله مهمترین پدیدههای خطی سطح زمین میباشند که طبیعتی دینامیک دارند . به منظور مدیریت زیست محیطی مناطق ساحلی، آگاهی از موقعیت خط ساحلی ضروری می باشد . در اینتحقیق تغییرات خط ساحلی دریاچه ارومیه و تغییرات کاربری اراضی به ویژه محدوده های نمکی ساحل شرقی دریاچه مورد بررسی قرارگرفته است. دریاچه ارومیه بزرگترین آبگیر دایمی آسیای غربی است که درشمال غرب ایران قرار گرفته است. این دریاچه در خطر خشک شدن کامل قراردارد و طی ۱۳ سال گذشته حدود ۶ متر کاهش سطح ارتفاع آب داشته است. برای ارزیابی تغییرات خط ساحلی از دادههای ماهواره ای SPOT 5سال ۲۰۰۵ و سنجدهETM+ ماهوارهی لندست سال ۲۰۱۰ استفاده، و به منظور پردازش تصاویر ماهوارههای روش طبقهبندی دانشپایه انتخاب گردید. ابتدا پردازش های اولیه بر روی تصاویر اعمال گردید سپس طبقهبندی و استخراج کلاسها برای هر سال صورت گرفت و در پایان نقشه تغییرات بین دو سال بدست آمد. نتایج حاصل از این نقشه بیانگر تبدیل ۲۰۱۴۸ هکتار از سطح دریاچه به محدودههای نمکی می باشد که این مقدار تغییر، باعث شده خط ساحلی دریاچه بین ۲ تا ۸/۱کیلومتر پسروی نماید که نشاندهنده شدت بحران در منطقه میباشد