سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین سمینار ملی امنیت غذایی

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

رضا اسماعیل زاده کناری – استادیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
محبوبه بهرامیان – دانش اموخته صنایع غذایی

چکیده:

انتی اکسیدانهایی که مورد استفاده قرار میگیرند یا از منابع طبیعی مانند بدن جانداران و گیاهان یا به صورت سنتزی بوجودمی اید انتی اکسیدانهایی که منشا گیاهی یا جانوری داشته باشند انتی اکسیدانهای طبیعی و انتی اکسیدانهایی که بروش های سنتزی بوجود امده باشند انتی اکسیدانهای مصنوعی نامیده می شوند درسالهای اخیر به دلایل مربوط به سلامتی توجه زیادی به سوی انتی اکسیدانهای طبیعی معطوف گردیده است و تحقیقات گسترده ای به منظور به کارگیری این ترکیبات درمواد غذایی به جای انتی اکسیدانهای غیرطبیعی در دست اجرا قرارگرفته است نکته درخور توجه در مورد انتی اکسیدانهای طبیعی این است که نه تنها فاقد زیانهای انتی اکسیدان های مصنوعی هستند مثلا مواردی از سرطان زایی در حیوانات ازمایشگاهی مشاهده شده است بلکه مصرف انها می تواند به حفظ و تامین سلامت بیشتر برای انسان بیانجامد. بطور مثال یکی از مهمترین انتی اکسیانهایطبیعی توکوفرول است که در حد وسیعی در مواد غذایی به خصوص روغنهای گیاهی وجود دارد و در هنگام استخراج این روغن ها همراه با آنها جدا می شوند.