سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

لیلا یغمایی – کارشناس ارشد منابع طبیعی،کارشناس ارشد پایگاه مدیریت خشکسالی استان اص
مرتضی خداقلی – عضو هیئت علمی و مسئول پایگاه مدیریت خشکسالی استان اصفهان
ذبیح اله اسکندری – عضو هیئت علمی و مسئول بخش آبخیزداری مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی

چکیده:

از جمله استان های دارای اقلیم نیمهخشک در سطح کشور، استان اصفهان می باشد. برآورد گستره تحت تاثیرخشکسالی در استان اصفهان هدف این پژوهش است. به این منظور بارندگی سالانه ۴ ایستگاه مهم استان اصفهان شامل اصفهان، داران، شهرضا و نایین در دوره آماری ۲۰۰-۱۹۷۰ مورد بهرهگیری قرار گرفت. وضعیت خشکسالی در هر سال با بهرهگیری از دو شاخصRAI و SIAP محاسبه شد. نتایج حاصله نشان می دهد که شدیدترین خشکسالی در تمام ایستگاههای مورد مطالعه در سال ۲۰۰۸ یعنی اواخر دوره مطالعه و بالاترین میزان آن در استان در ایستگاه داران رخ داده است. با توجه به شاخصهای مذکور،در دوره آماری مورد مطالعه همواره استان اصفهان در معرض خشکسالی بوده است. این موضوع اهمیت ایجاد یک نظام پایش و مدیریت منطقهای را بهمنظور کاهش اثرات خشکسالی نمایان میسازد