سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

فاطمه ریاحی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آبخیزداری، دانشگاه هرمزگان
احمد نوحه گر – دانشیار دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه هرمزگان
صالح ریاحی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی آب ، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی کرج

چکیده:

خشکی و خشکسالی دو واقعیت انکارناپذیرشرایط اقلیمی منطقه موردمطالعه میباشند که هرگونه برنامه ریزی و آینده نگری بدون توجه به آنها منجر به شکست خواهد بود.به منظور تعیین خشکسالی بایستی این پدیده از حالت کیفی وتوصیفی به صورت کمی و عددی مورد بررسی وبرای آن شاخص هایی تعریف وارائه گردد.با تعریف شاخص خشکسالی که در اصل تابعی است از عوامل مختلف محیطی متاثر از خشکسالی که نهایتا به صورت یک عدد نمایش داده می شود،می توان تصویر جامعی از همه ی این عوامل را فراهم نموده واز آن برای ارزیابی خشکسالی وتصمیم گیری درباره آن ها استفاده نمود.سیستم های پایش درتدوین طرح های مقابله با خشکسالی و مدیریت آن از اهمیت زیادی برخوردارند که بدین منظور از شاخص های خشکسالی برای بیان کمی این پدیده استفاده می گردد.در این مطالعه به منظور بررسی وضعیت خشکسالی منطقه میناب داده های مربوط به بارش سالانه ایستگاه شیخ آباد در یک دوره ی آماری ۲۷ ساله مورد استفاده قرار گرفتند.شاخص ها ی مورد بررسی دراین مطالعه عبارت اند از شاخص استانداردبارش(SPI)، شاخص بارش نرمال (PNI)،دهک ها(DI) و داده های بارندگی می باشند. نتیجه ی کلی نمایانگر وقوع خشکسالی های متوسط تا شدید در بین سال های ۱۳۶۴-۱۳۶۵ ،۱۳۷۳-۱۳۷۴ ، ۱۳۷۹-۱۳۸۳ ، ۱۳۸۴-۱۳۸۶ می باشد بنابراین در این دوره زمانی وجود خشکسالی تاییدو احتمال ادامه آن در سالهای آینده پیش بینی می شود..پس از بررسی های به عمل آمده مشاهده گردید که نتایج حاصل از شاخص ها جهت تعیین خشکسالی منطقه مورد مطالعه تقریبا مشابه می باشدو اختلاف جزئی که به چشم می خورد مربوط به تقسیم بندی های متنوع خشکسالی از دیدگاه این شاخص ها می باشند. .به دلیل شباهت نتایج حاصله از روش های مورد استفاده در این مطالعه در صورت تمایل استفاده ازیک روش، شاخص بارندگی استاندارد(SPI)پیشنهاد می شود.