سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

اسداله خورانی – عضو هیئت علمی گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه هرمزگان
احمد نوحه گر – عضو هیئت علمی گروه مرتع و آبخیزداری، دانشگاه هرمزگان
زهرا سلیمانی – دانشجوی کارشناسی ارشد بیابان زدایی، دانشگاه هرمزگان
مرضیه رستخیز – دانشجوی کارشناسی ارشد بیابان­زدایی، دانشگاه هرمزگان

چکیده:

خشکسالی جلوه ای از اقلیم می باشد که ممکن است در هر ناحیه ای رخ دهد و خسارات عمده اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی به بار آورد. این پدیده به خاطر طبیعت آرام و مرموز و همچنین مکانیسم پیچیده نسبت به دیگر بلایای طبیعی کمتر شناخته شده است. از این رو مطالعه و بررسی هر چه بیشتر آن در مناطق مختلف، زمینه های مدیریت و مقابله با آن را فراهم می سازد. در این تحقیق با استفاده از شاخص RDI (Reconnaissance Drought Index) روند وقوع خشکسالی در حوضه ده پیرنگان رودان درطی دوره ی آماری ۱۳۶۶-۱۳۷۸ مورد بررسی قرار گرفت. شاخص RDI از دو پارامتر بارندگی و تبخیر و تعرق پتانسیل برای تعیین خشکسالی استفاده می کند و در سه مرحله محاسبه می شود که شامل مقدار ابتدایی، RDI نرمالیزه شده و RDI استانداردشده می باشد. بر اساس نتایج شاخص RDI در حوضه ده پیرنگان رودان، سال ۱۳۸۴ خشکترین و سال ۱۳۷۹ مرطوبترین سال در طول دوره آماری بود. همچنین طولانی ترین دوره خشکسالی به مدت ۳ سال در بین سال های۱۳۸۳ تا ۱۳۸۵ رخ داده است.