سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دومین همایش فناوری اطلاعات، حال، آینده

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

ایمان اشکاوندراد – دانشگاه آزاد اسلامی واحد مشهد

چکیده:

دراین مقاله به بررسی حل مساله کمترین انرژی شبکه آیزینگ گلاس دو بعدی توسط سه روش الگوریتم ژنتیک تبرید تدریجی و تپه نوردی پرداخته شده است هرسه روش در پی پیدا کردن حداقل انرژی شبکه در شبکه های تولید شده تصادفی آیزینگ هستند در روش الگوریتم ژنتیک هر عضو جمعیت شامل یک شبکه آیزینگ می باشد تابع برازندگی آن از فرمول انرژی شبکه آیزینگ به دست می آید الگوریتم با ایجاد یک جمعیت تصادفی و سپس محاسبه تابع برازندگی آنها به وسیله عملگرهای جهش و ترکیب سعی در تولید نسل بهتر برای رسیدن به حداقل انرژی دارد در روش تبرید تدریجی الگوریتم برروی یک نمونه تصادفی از شبکهآیزینگ کار می کند به این صورت که ابتدا دما را زیاد کرده سپس به تدریج دما را کاهش میدهد و با تغییر سلولهای شبکه سعی در رسیدن به حداقل انرژی شبکه دارد و با سرعت نسبتا خوبی به جواب همگرا می گردد. در روش تپه نوردی نیز الگوریتم برروی یک نمونه تصادفی سعی در پیدا کردن کمترین انرژی شبکه دارد برای بررسی درستی نتایج سه الگوریتم آنها را توسط روش NVP با هم مقایسه کرده و درستی جواب آنها مشخص گردید