سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نهمین همایش ملی تونل

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سینا رستم آبادی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی استخراج معدن
نوید حسینی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب
مسعود قربانی – کارشناسی ارشد مکانیک سنگ

چکیده:

یکی از مهمترین مسائل درهنگام ساخت تونلهای شهری درنظر گرفتن تاثیر حفر تونل برسازه های سطحی می باشد حفر تونل باعث تغییروضعیت تنش درمنطقه شده و این پدیده می تواند باعث ایجادنشست سطح زمین و جابجایی در فونداسیون ساختمان ها شود دراین مقاله با استفاده ازاطلاعات گمانه M7خط ۷ متروی تهران ابتدا میزان نشست ماکزیمم بدوندرنظر گرفتن سازه سطحی توسط رابطه تحلیلی بابت محاسبه شده و پروفیل نشست عرضی توسط رابطه تجربی پک ترسیم شده است در گام بعد با استفاده از روش سختی نسبی بدون درنظر گرفتن سازه سطحی پرونفیل نشست زمین ترسیم شده و سپس تاثیر وجود سازه سطحی بررسی شده است نتایج این بررسی نشان میدهد که روش تحلیلی بابت از دقت بیشتری در میزان برآورد خسارت وارده به سازه های سطحی برخوردار بوده و میزان نشست واقع بینانه تری را ارائه میدهد.