سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی جهاد اقتصادی در عرصه کشاورزی و منابع طبیعی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مینا شکورزاده – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه محقق اردبیلی
هوشنگ رفیعی دستجردی – استادیار دانشگاه محقق اردبیلی
مهدی حسن پور – استادیار دانشگاه محقق اردبیلی
علی گلی زاده – استادیار دانشگاه محقق اردبیلی

چکیده:

امروز مصرف بی‌رویه سموم در اکو سیستم‌های کشاورزی سبب بروز مشکلات متعددی شده است و این مسائل سبب آن گردیده که گرایش به استفاده از روش‌های بی‌خطر در کنترل آفات از جمله به‌کارگیری دشمنان طبیعی علیه آفات بیشتر گردد . بالتوری سبز با نام علمی Chrysoperla carnea (Steph.) از شکار گر هایی است که برای کنترل آفات مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این مطالعه که در آزمایشگاه حشره شناس دانشگاه محقق اردبیلی در تابستان سال ۱۳۹۰ انجام گرفت حساسیت مراحل نابالغ بالتوری سبز شامل پاسخ به، لارو سن اول و سن دوم و شفیره به سموم دینوئفوران و تیامتوکسام مورد بررسی قرار گرفت. چهار تیمار لاروها از روش زیست‌سنجی تماس با باقی مانده سم در ظروف پتری شیشه‌ای و تیمار تخم و شفیره از روش قلت ولی در محلول سمی استفاده شد. مراحل زیستی تیمار شده در دمای ۱±۲۶ درجه سانتی‌گراد، رطوبت نسبی ۵±۶۰ در صد ودوره نوری ۱۶ ساعت روشنایی و هشت ساعت تاریکی نگه داری و پنج از ۲۴ ساعت مرگ‌ومیر ثبت شد. مقدار LC دینوتئفوران تیامتوکسام روی لاروسن اول بالتوری به ترتیب ۹۰۸/۹۶ و ۵۱۸/۳۹ پی پی ام به دست آمد. آزمایش‌ها نشان دادند که این دینتئوفورام و تیاامتوکسام در غلظت‌های بالاتر تا ۳۰۰۰ پی پی ام ، روی لارو سن سوم ، شفیره و تخم بی‌اثر بودند .