سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمد میرزاوند – دانشجوی کارشناسی ارشد آبخیزداری، دانشگاه کاشان
هدی قاسمیه – استادیار گروه آبخیزداری، دانشگاه تهران

چکیده:

مطالعات زمینشناسی نقش اساسی و بنیادی را در طرحهای آبخیزداری ایفا میکنند، بنابراین لازم است قبل از اجرای هرطرح آبخیزداری این مطالعات انجام شود و نتایج به دست آمده جهت موفقیت طرحها به کار گرفته شود. در این پژوهش زیرآبریز چهلکنار به عنوان منطقهی مورد مطالعه در نظر گرفته شد. نحوهی کار به این صورت بود که ابتدا نقشه های شیب، مقاومت به فرسایش، ژئومورفولوژیکی و کدبندی ژئومورفولوژیکی با استفاده از نرم افزارهای ۹٫۳ ArcGIS تهیه گردید و مشخص شد که سازندهای لهبری، بختیاری و کواترنر به ترتیب ۱۸/۷۴،۵۳/۲۳ ،و۲۸/۰۲ درصد وسعت حوضه را تشکیل میدهند.همچنین میانگین حساسیت به فرسایش نیز ۳/۶ به دست آمد. بنابراین حساسیت به فرسایش در حوضه به خاطر اینکه بیش از نیمی از حوضه با سنگپوش کنگلومرایی حفاظت میشود، در حد متوسط بوده و کیفیت آب بهجز در مناطقی که بخش لهبری برونزد دارد، مناسب است. آب در بخش لهبری با کاهش محسوس کیفیت و دبی آب همراه است و لذامنابع قرضهی موجود در حوضه بیشتر برای بندهای خشکه چینی و احداث بندهای خاکی توصیه میشوند. همچنین روند اصلی استرس به دلیل جنبشهای گسل منطقه، شمال غربی– جنوب شرقی است. بنابراین در ساخت سازههای آبخیزداری باید به این نکتهی مهم توجه شود و در اولویتبندی طرحهای آبخیزداری،اولویت اول و دوم به ترتیب، انجام عملیات بیولوژیک بر روی سازند کواترنر به ویژه بر روی پادگانههای این سازند و کنترل رسوب در آبراههها با احداث سازههای رسوبگیر و کنترلکنندهی سیلاب است.