سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس ملی مهندسی نساجی ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

نظام الدین دانشور – استاد گروه شیمی کاربردی و مهندسی شیمی، دانشکده شیمی، دانشگاه تبریز، ت
علیرضا ختائی – دانشجوی کترای شیمی کاربردی، دانشکده شیمی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرا
محمدحسین رسولی فرد – دانشجوی کترای شیمی کاربردی، دانشکده شیمی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایرا
میرسعید سید دراجی – دانشجوی فوق لیسانس شیمی کاربردی، دانشکده شیمی، دانشگاه تبریز، تبریز،

چکیده:

پساب خروجی از صنایع نساجی حاوی آلاینده های آلی رنگزا با غلظت بالا می باشد. رها سازی پسابهای رنگی بدلیل ایجاد خطراتی برای محیط زیست، یکی از مشکلات عمده صنایع می باشد. در حال حاضر حدود ۱۰۰۰۰ ماده رنگزای آلی در صنایع نساجی مورد استفاده قرار می گیرد. رنگ های آزو بزرگترین و مهمترین گروه از رنگ های تجاری مورد استفاده در صنایع نساجی می باشند. برای تصفیه چنین پسابهای رنگی فرآیندهای بیولوژیکی موثر نمی باشند. روشهای معمول تصفیه فیزیکی و شیمیایی همانند جذب سطحی توسط کربن فعال، انعقاد و لخته سازی قادر به تخریب این مواد نبوده و فقط می توانند این ترکیبات را از یک فاز به فاز دیگر منتقل نمایند. پیشرفت های اخیر در زمینه تصفیه پساب های شیمیایی منجر به بهبود در روشهای تخریب اکسایشی ترکیبات آلی با بکارگیری روشهای کاتالیزوری و فتوشیمیایی گردیده است. به طور کلی این روشها شاخه ای از فرآیندهای اکسایش پیشرفته می باشند. در این تحقیق کارآیی تخریب مواد آلی رنگزا از خانواده های مختلف نظیر رنگ های آزو با فرآیندهای اکسایش فتوشیمیایی و فتوکاتالیزی برسی شد. تاثیر برخی از پارامترهای عملیاتی از قبیل pH، غلظت اولیه رنگ و زمان تابش نور UV برسی شد. خطی بودن نمودار نیمه لگاریتمی غلظت در مقابل زمان در مطالعات سینتیکی هر دو فرآیند، بیانگر سینتیک درجه اول فرآیندهای فوق می باشد.