سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش بین المللی خلیج فارس

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

کیا امانی – دانشجوی کارشناسی ارشد شیلات دانشگاه آزاد بابل
صابر وطن دوست – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی بابل
مجتبی کشاورز – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد قائمشهر
محمد مولایی نسب – دانشجوی کارشناسی ارشد شیلات دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران

چکیده:

خلیج فارس که قسمت عمده ای از سواحل جنوبی ایران را در بر گرفته است، از دیر باز بواسطه ی برخورداری ازجذابیت های اقتصادی و منابع غنی آن در جزیره ی هرمز و اهمیت فوق العادهاش ب ه عنوان واسطه ی بازرگانی میان شرق و غرب، توجه قدرت های زمان را به خود جلب می کرده است .کشور ایران در خلیج فارس از لحاظ سوق الجیشی، موقعیت منابع تمام نشدنی دریایی و فرآورده های نفتی و حفظ ثبات منطقه و خصوصاً واقع شدن در تنگه ی هرمز و در دست داشتن جزایر مهم خلیج فارس، برای حفظ منافع کشورهای نفت خیز، ممالک صنعتی نیازمند نفت، قدرت های بزرگ و کشورهای حاشیه ی خلیج فارس جنبه ی حیاتی و حساس دارد . همین موضوع در گذشته سبب جلب توجه استعمارگران به این منطقه شده است تا در فرصت های مناسب به آب ها، جزایر و بنادر ایر ان دست اندازی نم ایند و سال ها و قرن ها بعنوان مهمانان ناخوانده در بنادر و جزایر آن جا خوش کرده و از منابع، ثروت، و موقعیت حساس این کشور بهره برداری نموده اند. خلیج فارس حدود ۳۰ جزیره مسکونی و غیر مسکونی ایرانی را در خود جای داده است . جزایر ایرانی خلیج فارس در نزدیکی سه استان خوزستان، بوشهر و هرمزگان قرار دارند که عبارتند از : جزیره مینو – جزیره خور موسی – جزیره بونه – جزیره دار ا – جزیره قبر ناخد ا – جزیره خارک – جزیره خارکو – جزیره عباسک – جزیره میر مهنا – جزیره فارسی -جزیره تهمادو – جزیره نخیلو – جزیره گُرم- جزی ره لاوان – جزیره شتور – جزیره هِندرابی -جزیره کیش – جزیره فرور بزرگ – جزیره فرور کوچک – جزیره سیری – جزیره بوموسی -جزیره تنب بزرگ – جزیره تنب کوچک – جزیره قشم- جزیره ناز- جزیره هرمز – جزیره هنگام – جزیره لارک