سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی مدیریت و نوآوری

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

حسین خنیفر – دانشیار دانشکده مدیریت پردیس قم دانشگاه تهران، دکتری مدیریت برنامه
نفیسه زروندی – کارشناس ارشد مدیریت دانشگاه تهران
سید‌مجتبی حسینی‌فرد – کارشناسی ارشد مدیریت منابع انسانی دانشگاه شاهد
جواد زروندی – کارشناس ارشد و مدرس موسسه غدیر

چکیده:

امروزه پژوهشگران برای بررسی پدیده‌های پیرامون، به انتخاب روش تحقیق می‌پردازند. در دهه‌های اخیر رویکرد کمّی در قلمرو پژوهش‌های علوم انسانی تسلط زیادی داشته است. اما ازآن جایی که تمام پدیده‌های علوم انسانی به‌ویژه پدیده‌هایی که با رفتار انسانی سرو کار دارند، را نمی‌توان به شیوه کاملاً عینی مورد مشاهده قرار داد، محققان، پژوهش‌های کیفی را نیز مورد توجه و بررسی قرار داده و تلفیقی از هر دو روش را تحت عنوان روش ترکیبی پیشنهاد می‌کنند. در این مقاله سعی بر آن شده است که به، بررسی دو رویکرد پژوهشی مطرح در روش شناسی علوم انسانی پرداخته شود. در این راستا برخی از دشواری‌های پژوهش‌های کمّی که منجر به ناکامی آنها در پژوهش‌های علوم انسانی شده، مطرح و مورد بحث و بررسی قرار می‌گیرد.