سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین همایش جامعه ایمن شهر تهران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مریم عمیدی مظاهری – دانشجوی دوره دکتری آموزش بهداشت دانشگاه تربیت مدرس
علیرضا حیدرنیا – دانشیار گروه آموزش بهداشت دانشگاه تربیت مدرس
فضل الله غفرانی پور – دانشیار گروه آموزش بهداشت، دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

جایگاه مهار درجه کنترلی است که افراد تصور می کنند بر رویدادهای زندگی دارند. کسانی که معتقدند، تلا شهایشان می تواند امور را تغییر دهد، جایگاه مهار آن ها درونی است و افرادی که سرنوشت، شانس یا قدرت دیگران را در امور زندگی مؤثر می دانند جایگاه مهار بیرونی دارند. افراد که جایگاه مهار بیرونی دارند، عصبی، مملو از کینه، بی اعتماد و تحری کپذیرند، در حالی که افراد دارای جایگاه مهار درونی ویژگ یهایی نسبتاً بر عکس دارند. راهبردهای تصمیم گیری نیز در آن ها متفاوت است، به طوری که درون یها تمایل دارند، راهبردهای خوب را حفظ کنند و راهبردهایی را که به شکست منتهی می شود، کنار بگذارند. گزارش شده است اشخاصی که تحت تأثیر منبع درونی کنترل هستند، روی هم رفته سالم تر و مثمر ثمرتر، هدف مندتر هستند؛ در جستجوی اطلاعات بر می آیند و بهتر با مسائل برخورد می کنند ، در حالی که بیرونی ها نشانه هایی از بی حالی و رخوت را به نمایش می گذارند. به علاوه، افراد دارای جایگاه مهار درونی، در مقایسه با افراد دارای جایگاه مهار بیرونی برای قبول مسئولیت اعمال خود آمادگی بیشتری دارند.همچنین شواهدی در دست است که نشان می دهند، افراد دارای جایگاه مهار درونی ممکن است از بهداشت روانی بهتری برخوردار باشند. جایگاه مهار را می توان به عنوان صفتی همبسته با انگیزش درونی فرد برای تلاش در نظرگرفت . کسانی که کنترل درک شده بالایی دارند، باور دارند که رفتارشان برای رسیدن به اهداف یا پیامدهای مطلوب م ؤثر است . بنابراین، هرچه ارتباط میان پیامد و تلاش به صورت قوی تری درک شود، انگیزش فرد برای تلاش بیشتر خواهد شد.