سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی آموزش در ایران ۱۴۰۴

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

عفت پیری – کارشناس ارشد برنامه ریزی آموزشی
مسعود برومند نسب – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول
ناصر سراج خرمی – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول

چکیده:

در رویکردهای نوین آموزشی ، آگاه نمودن دانش آموز از وضعیت آموزشی خود و درگیر کردن او در فرآیند فراشناختی ، لازم و ضروری می باشد. بازخورد هسته ای مرکزی فرایند یاددهی – یادگیری است که بدون آن ، عملاً جهت گیری اصلاحی از چهره ی ارزشیابی رخت بر می بندد ، زیرا بازخورد آگاه نمودن فرد از فرایند تفکری خود است، که نه تنها به دانش آموز درباره ی چگونگی دانش و مهارتی که کسب کرده ، اطلاعاتی می دهد ، بلکه چگونگی ارتقای دانش و مهارت های مورد نیاز را نیز ، به اوی می شناساند . بیان ویژگی ها و اهمیت بازخورد و معرفی راه کارهایی در جهت ایجاد زمینه ی مناسب برای استفاده ی هر چه بیشتر از آن در فرایند آموزش و ارزشیابی ، هدف این پژوهش بوده است. روش مورد استفاده در پژوهش ، توصیفی – تحلیلی می باشد ، زیرا ماهیت کیفی پژوهش ، متضمن رویکرد تفسیری به موضوع مورد مطالعه است.بنابراین با ارائه ی سئوالات پژوهشی ، ابتدا به تصویر سازی آن چه هست ، تشریح و تبیین چرایی وضعیت مساله پرداخته شده و سپس به پیشنهاداتی جهت استفاده ی هر چه بیشتر از بازخورد ، در فرایند آموزش و ارزشیابی ارائه شده است.نتایج پژوهش نشان داد ، از آن جایی که در هر نظامی حتی نظام های فیزیکی ، پویایی و رشد، مستلزم شناخت و آگاهی از وضعیت فعالیت های انجام گرفته و تنظیم برنامه ی اینده نیز ، مبتنی بر آن شناخت و حرکت مداوم در مسیر پیش بینی شده است، عنصر بازخورد لازم و ضروری می باشد.بنابریان یک برنامه ریزی دقیق و حساب شده در جهت استفاده ی روز افزون از بازخورد ، در فرایند یاددهی – یادگیری ، باید مورد توجه قرار بگیرد.