سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

مرضیه اتحادپور – دانشجوی کارشناسی ارشد گروه علوم باغبانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی د
محمدرضا فتاحی مقدم – دانشیار گروه علوم باغبانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
ذبیح اله زمانی – دانشیار گروه علوم باغبانی، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

چکیده:

تکثیر از طریق قلمه یکی از روشهای ازدیاد آلو می باشد. در این پژوهش قلمه های خشبی و نیمه خشبی چند ژنوتیپ آلو در زمانهای مختلف نمونه گیری و با غلظت های مختلف هورمون IBA با روش فرو بردن سریع ۷-۵ ثانیه تیمار و در بستر های تکثیر کشت و داده های مربوطه حدود ۱ ماه بعد از قلمه گیری یادداشت شدند. بیشترین درصد ریشه زایی در رقم قطره طلا و سانتروزا و در حالت قلمه های نیمه خشبی مشاهده شد. زمان قلمه گیری تاثیر زیادی روی ریشه زایی قلمه ها داشت به طوری که قلمه های نیمه خشبی میروبالان و سنت جولین و پایه های بذری آلوچه که در تابستان تهیه شدند ریشه زایی ضعیفی داشتند یا در مورد قلمه های خشبی آنهایی که در اوایل اسفند از سانتروزا، شابرون، شایرو و ژنوتیپ محلی گرفته شده بودند ریشه دار نشدند اما قلمه های خشبی آلوچه بذری که در اوایل دی تهیه شده بود بالاترین درصد ریشه زایی را در تیمار ۱۵۰۰ ppm (IBA) نشان داد که معادل ۴۵/۵۳ درصد ریشه زایی بود.