سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین سمینار ملی امنیت غذایی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

مهران خاکی –
سمیه جنگ چی کاشانی –
اردشیر مصباح –

چکیده:

در مطالعه حاضر با استفاده از شاخص FGT وضعیت فقر و ناامنی غذایی مناطق ، روستایی استانهای مختلف ایران در سال ۱۳۸۲ بررسی شده است . نتایج نشان داد که در مناطق روستایی ایران درصد فقرا کمتر از مناطق شهری است، در حالی که وضعیت امنیت غذایی با توجه به سهشاخص محاسبه شده )برای کمبود کالری، پروتئین و کربوهیدرات مورد نیاز بدن ،) در مناطق شهری وضعیت مناسبتری نسبت به مناطق روستایی دارد، لذا می توان گفت استانهایی که فقیرند، الزاماً در ناامنی غذایی قرار ندارند . با توجه به محاسبه شاخصهای مورد نظر برای ناامنی غذایی، شکاف کمبود کربوهیدرا ت نسبت به شکاف کمبود کالری و پروتئین بسیار کوچکتر و نشاندهنده مصرف زیاد و بالاتر از میزان حداقل نیاز روزانه کمبود پروتئین نیز نسبت به سایر شکافها بسیار بزرگتر و نشاندهنده مصرف کمتر از میزان حداقل نیاز روزانه است . این مسئله حاکی از پایین بودن قدرت خرید و نبود فرهنگ صحیح تغذیه و جایگزین شدن مواد خوراکیِ با ارزش غذایی پایین توسط خانوارهای مورد مطالعه می باشد . با توجه به نتایج مطالعه حاضر پیشنهاد می شود در برنامه های مبارزه با فقر و ناامنی غذایی جهت گیری های منطقه ای و جغرافیایی مد نظر قرار گیرد همچنی ن با توجه به سوء تغذیه ناشی از کمبود پروتئین جهت گیری یارانهها به سمت حمایت از مواد پروتئینی و اصلاح الگوی تغذیه خانوارها باشد