سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای جنگلها و محیط زیست ضامن توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

سجاد آستانی – مهندسی محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان وعضو باشگاه پژوهشگرا
بهاره لرستانی – عضو هیئت علمی ومدیر گروه محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان
بهاره سهرابی سراج – دانشجوی دکتری و مدرس گروه محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان

چکیده:

اکالیپتوس با نام علمی Eucalyptus sppو نام انگلیسیRed Gum گیاهی است از خانواده Myrtaceae ویکی از درختان عظیم ، دارای گونههای سریع الرشدبا سازش اکولوژیک بالایی می باشد که علاوه بر اهمیت آن در زراعت چوب، در مناطق مرکزی ایران که پوشش گیاهی بسیار فقیر است و گیاهان محدودی می توانند در آنجا مستقر شوند به منظور ایجاد پوشش گیاهی و تثبیت بیولوژیکی شنهای روان کاشت شود. تحقیقات نشان میدهد که کشت درختان صنعتی مانند اکالیپتوس و صنوبر سبب پاکسازی خاک از مواد شیمیایی ناشی از آبیاری پسابها میشود. این درخت به صورت زهکش عمل میکند و چون شدت مکندگی آن زیاد است آلودگی را از خاک گرفته و به داخل آوندهای خود کشیده و ذخیره می کند. کاهش مقدار سدیم، پتاسیم، هدایت الکتریکی و مواد آلی خاک در مقایسه با جنگلهای طبیعی در جنگلهای اکالیپتوس یکی دیگر از مزایای کاشت آن می باشد. کاهش میزان نمک موجود در خاک، که میزان حذف نمک از خاک توسط اکالیپتوس ۴۰۰ کیلوگرم در هکتار برآورد شده است که معادل۳٫۱ درصد نمک داده شده به خاک از طریق آبیاری است.با توجه به رشد سریع و کوتاه بودن دوره بهرهبرداری، قابلیت کشت در اراضی فقیر ، قابل استفاده بودن در خاک های باتلاقی و یا با سطح آب زیر زمینی بالا، مقاومت به شوری و مقاومت در مقابل آتش سوزی همچنین به دلیل قابلیت بالا در پمپاژ آب در زمین های باتلاقی و ماندابی مانع از تجمع پشته آنوفل ومنجر به سلامت و پایداری محیط زیست می گردد،درنهایت کشت اکالیپتوس می تواند ازتخریب جنگل ها جلوگیری کند