سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش ملی علوم آب، خاک، گیاه و مکانیزاسیون کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

طیبه همایی بروجنی – عضو هیئت علمی گروه زیست شناسی دانشگاه اصفهان
علی اکبر احسانپور – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه اصفهان

چکیده:

گیاه داتوره (Datura metel L) سرشار از آلکالوئیدهای مهم دارویی وتجاری است، بنابراین به کارگیری روش های کشت سلولی و طراحی سیستم های باززایی گیاه که افزایش پتانسیل تکثیر گیاه و به دنبال آن افزایش متابولیت های ثانویه را در بردارند، در مورد این گیاه ضروری به نظر می رسید. در مطالعه حاضر ابتدا شرایط باززائی گیاه از قطعات برگ این گیاه بهینه گردید و بهترین محیط کشت با بالاترین در صد باززائی گیاه ( ۷۹ در صد) در محیط کشت MS حاوی ۱ میلی گرم در لیتر BAP به دست آمد. در سیستم های باززائی گیاه دو هدف دنبال می شود. گاهی به دنبال پیدا کردن سیستم هایی با تنوع سوماتیکی کمتر هستیم و گاهی به عکس، ممکن است به دنبال سیستم هایی با تغییرات ژنتیکی و یا اپی ژنتیکی مطلوب باشیم. به همین منظور، گیاهان باززائی شده با استفاده از پرایمر های RAPD مورد بررسی قرار گرفتند. در بین ۶ پرایمر استفاده شده پرایمر FPK2-19 بیشترین تنوع را نشان داد. این تغییرات ژنتیکی می تواند زمینه مطلوبی جهت گزینش لاین های گیاهی با تولید بیشتر و بهتر آلکالوئید های با ارزش را در این گیاه فراهم نماید.